Μπροστά στα μάτια μας ζωντάνεψε η πορεία του Ιάσονα και των συντρόφων του από το Πήλιο και την Ιωλκό μέχρι το παλάτι του Αιήτη στην Κολχίδα.
Συγκινηθήκαμε με την πτώση της Έλλης στην θάλασσα του Πόντου, νιώσαμε αγωνία και δέος με τους τρομερούς κινδύνους που αντιμετώπισε το πλήρωμα της Αργώς κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, διασκεδάσαμε με τις αστείες στιγμές της παράστασης και χαρήκαμε που τελικά το ταξίδι του Ιάσονα με τη συμβολή της Μήδειας είχε αίσιο τέλος.
Η παράσταση είχε εντυπωσιακά σκηνικά και κοστούμια, υπέροχη μουσική και τραγούδια, ακροβατικά και οι ηθοποιοί αρκετές φορές κατέβηκαν από τη σκηνή και ήρθαν σε επαφή με τους μικρούς θεατές.
Το μήνυμα της παράστασης δεν ήταν άλλο από το κυνήγι του ονείρου όσο κι αν αυτό μοιάζει αδύνατο.
Και όπως τραγούδησαν και οι ηθοποιοί στο τέλος του έργου:
«Εμπόδια βάζει η ζωή
σ' εκείνους που αγαπάει
να γίνονται πιο δυνατοί
στα δύσκολα τους πάει
...
Κι αν το ταξίδι μου ως εδώ
δεν πήγε στα χαμένα
Ήταν γιατί είχε ένα σκοπό
Και άλλαξε και μένα
...
Κι αν στο ταξίδι μου αυτό
έμαθα ένα πράγμα
Ήταν που είπα σ΄αγαπώ
και πίστεψα στο θαύμα»
Δημοσίευση σχολίου